• De dood of de gladiolen betekent ‘ik waag het erop: het wordt een mislukking óf een glorieuze overwinning’, ‘het is erop of eronder’, ‘alles of niets’.
    Deze uitdrukking komt waarschijnlijk uit de wielersport. Als wielrenners een koers of rit hebben gewonnen, krijgen zij van oudsher op het podium een grote bos bloemen, vaak gladiolen. Het Wielerwoordenboek (2010) legt een verband tussen het uitreiken van gladiolen aan winnaars en de gladiatorengevechten bij de Romeinen. Een gladiator werd ófwel gedood (bij verlies) ofwel bedolven onder de gladiolen (bij winst).
    Geen van de competitiewedstrijden van het team eindigde in een gelijkspel en ook tegen koploper Sporting speelden de SVM 4 gladiatoren voor ‘de dood of de gladiolen’.

    Voorafgaand aan de wedstrijd tegen Sporting werd een lijkbleke Pep gereanimeerd, bleek Bob in de voorgaande week zowel zijn zwem-, veterstrik- als spelregeldiploma te hebben behaald en werd even stil gestaan bij de ‘Pieter Omtzigt van SVM 4’ die prioriteit legt bij zijn baan in de goedlopende parenclub van zijn familie in Westbroek.

    De tribune was opnieuw rijkelijk gevuld met familie, vrienden, vriendinnen die genoten van de basisplaats van Gijs, de foutloos fluitende François Boulanger, de doelpunten van Maarten en Owen en de Antony look-a-like op links van Sporting.

    De wedstrijd eindigde met gladiolen voor Sporting en een dode knie voor Daan, een dode lever voor Pep en een dood spelmoment voor Casper.